Logoadarshah
德格丹珠爾D4442ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས།
211-373a

༄༅། །ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས།
[༄། །ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས།] ༄༅༅། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་
བདག །ཆོས་ཀུན་རྫོགས་པའི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། །སེམས་དཔའ་ཆེ་ལ་[ཛྙཱ་ནའི་ཡིན་པར་བཞེད།] ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我将为您翻译这段藏文经文：
心灯
顶礼诸如来之身语意金刚本体、圆满一切法之意金刚、大菩萨[智慧]。
注释：
这是德格版丹珠尔目录号D4442的《心灯》(Thugs kyi sgron ma)经文的开篇部分。
经文标题"ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་"直译为"心灯"。
在藏文中，"ཛྙཱ་ན"(jñāna)是梵文音译，表示"智慧"的含义。完整的显示格式如下：
藏文：ཛྙཱ་ན
梵文天城体：ज्ञान
梵文罗马拼音：jñāna
汉语意思：智慧
这是一个简短的礼赞文，赞颂如来的身语意三密以及圆满一切法性的智慧。

།སྤྱན་མཆོག་དབུལ་བའི་ཤི་ཤའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་དག་ལས། །འཁོར་ལོ་དག་མཆུའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོལ་
མ་དེ། །འཛིན་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བས། །གཡོ་འཛིན་གསུམ་དང་མི་གཡོ་བའི། །འཛིན་དགུ་ལོག་ལྟ་དེ་བཞིན་པའི། །རྣམ་གཉིས་སྤང་ཕྱིར་གཉེན་པོར་བརྗོད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་དེ་བསྡུས་པ། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ད་ལྟ་བས། །གཉིས་བསྡུས་
ངེས་བཞི་འབྲས་བུར་གཅིག །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་ལམ་ལྔ་པོ། །འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་དང་། །བསམ་གཏན་སྙོམས་འཇུག་འདུ་ཤེས་མེད། །རྟག་ཚད་བཅུ་གསུམ་ཞེན་པ་རྣམས། །རིང་དུ་གཏོང་ལ་མི་མཐུན་པའི། །སྤྱོད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལའང་། །དང་
པོ་ཕྱེད་སྤོང་གཅིག་གཏང་སྙོམས། །བྱེད་པའི་ཞེན་པས་གཞི་བྱེད་དང་། །འཕྲ་ཟབ་དངོས་ལྟའི་ཞེན་པ་དང་། །ཕྱོགས་སྟོང་དེ་བཞིན་ཕྱོགས་འཛིན་པའི། །རྒྱུད་འཛིན་ཞེན་པ་བདེན་པ་གཉིས། །རིགས་འབྱེད་ཞེན་པའི་སྟོང་པ་ཅན། །འཇིག་རྟེན་ངན་སོང་
ཁམས་སུ་རྩེ། །ཞི་བ་ཕྱོགས་ལས་ངེས་འབྱུང་དང་། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་བའང་། །ཕྱི་པ་དག་ལྷ་གཉིས་རྗེས་འབྲང་། །མཚན་མེད་འོད་གསལ་ངེས་ཞེན་པའི། །སྤོང་ལེན་ངེས་འཛིན་བདག་འཛིན་གཞི། །ཐེག་མཆོག་ལམ་གྱི་སྟེགས་གྱུར་
211-373b

ཀྱང་། །རང་རང་ངེས་པས་བསྒྲིབས་པ་མིན། །མཆོག་གི་གཞུང་ལུགས་གདེང་མ་གྱུར། །དེ་བས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ལུགས། །བཅུ་གཉིས་གཅིག་གི་ཞེན་པ་དག །མི་སྤོང་གཉིས་མེད་བླང་བ་མེད། །ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྲལ་མངོན་བྱེད། །དེ་བཞིན་
པ་ཡི་ལུགས་མཆོག་འདི། །རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་རིམ་པ། །དེ་ལས་ཀུན་ནས་སྤགས་པའི་དོན། །ཡང་རབ་རྣལ་འབྱོར་བློ་ལ་གསལ། །དེ་གང་ཞེ་ན་གདོད་བསམས་པས། །དུག་ལྔ་དངོས་དང་ཡུལ་ཤེས་བཅས། །སེམས་ཕྱིར་ཆོ་འཕྲུལ་སྣང་
བ་ལ། །གསུམ་སྣང་ཞེན་པའི་ཡུལ་མེད་པར། །རྒྱུད་དྲུག་ཤེས་པ་རྐྱེན་བཅས་ཀྱིས། །ཡུལ་མེད་མི་དམིགས་ཕྱིར་མི་མཐོང་། །མཐོང་ཤེས་དབང་བཅས་རང་མ་མཐོང་། །དེ་བཞིན་པ་ཡིས་ལྔ་ཉོན་མོངས། །རྗེས་འབྲངས་སྟོབས་གྱུར་འགྲོ་ལྔར་སྨིན། །
མི་མཐུན་བདེ་སྡུག་མྱོང་གྱུར་བཞིན། །ལམ་བྲལ་དུས་དགྲས་བཅོམ་པ་དང་། །ཐར་མེད་ཡང་དག་ལམ་སྟོན་དགོས། །དེ་ཕྱིར་མི་གཙང་རུས་སྤྱོད་དང་། །སབ་རྟ་ཐག་སྦྲུལ་མཐོ་མི་ལྟར། །མི་བདེན་ཤེས་སྣང་ཕྱིར་རྫུན་པའང་། །མི་སྤོང་མོད་ཀྱང་
བདེན་པ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་མེད། །མི་གཡོ་རང་གསལ་འཛིན་བྲལ་ལ། །ཚད་མེད་བཞི་དང་བསམ་གཏན་བཞི། །རིམ་པར་སོ་སོར་བདག་རྟོག་ཅིང་། །གཟུགས་རྣམས་ཀུན་ལ་བདག་རྟོག་པས། །གསང་བའི་བདེན་གསུམ་
མཉམ་མ་མཐོང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལྡན་འབྲལ་བ་ཡིས། །འདུ་ཤེས་མེད་ལྟ་ཤོ་བར་པ། །མཉམ་པ་གསུམ་ལ་མདོངས་པ་ཡིས། །

我将为您直译这段藏文经文：
为献上最胜眼之尸叉故，从幻化网续中，如轮与唇般，彼幻化心度母。由执著力而受苦，动执三种与不动之九执，如是邪见，为断除二种而说对治。
不可思议及其摄要，八万四千现观，摄二定四果为一，共同殊胜五道。
于欲境贪著，及禅定等至无想，常量十三种执著，远离违品之二十一行，初半舍离一舍置，作为执著之所依，微细深奥实执及，千方如是执方之相续执著二谛，分别种性执著之空性，世间恶趣界中游。
寂静方面决定出离，及缘起因果生起，外道随从二天，无相光明决定执著，取舍决定执著我执基，虽成胜乘道之阶梯，各自决定不为障，未成殊胜宗义信解。
是故大瑜伽之宗，十二一之执著，不舍无二无所取，方便自性离显现。如是殊胜之宗，续与瑜伽三次第，从彼普遍抉择义，最胜瑜伽心中明。
彼为何者初思已，五毒实相及境识，心外幻化显现中，三现执著无境界，六续识与缘俱时，无境不缘故不见，见识具根自不见，如是五烦恼，随从力成熟五趣，违品苦乐受如是，离道时敌所摧及，无解脱故应示正道。
是故不净骨行及，蛛网绳蛇高山般，不实识现故虚妄，虽不舍然无真实。自生智慧无边中，不动自明离执著，四无量及四禅定，次第各自我分别，于诸色相我分别，未见密意三谛等，具一切智离系故，无想见中等。由于三等昧迷惑。

འདུ་ཤེས་མེད་ལྟ་ཤོ་བར་པ། །མཉམ་པ་གསུམ་ལ་མདོངས་པ་ཡིས། །མི་གཡོ་སྙོམས་འཇུག་བཞི་འཛིན་ཅན། །ཐལ་འགྱུར་ཏིང་འཛིན་ལུས་ཞིག་ན། །ཡ་ངའི་འབྲས་བུ་ལྟུང་ཡོད་
ཕྱིར། །དྲན་པ་ཉམས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཡིད་བརྟན་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་འདས་དང་འཁོར་བ་དག །གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་བརྗོད་བསམ་ཡུལ། །འདས་དང་སྔོན་བཞིན་མ་མཐོང་བས། །འཁྲུལ་ཡུལ་གཞིར་མཐོང་ལྟར་བློ་འཁྲུལ། །གཡང་
211-374a

ས་མཐོ་དམན་ལམ་ཞུགས་པས། །ཟད་པར་བདེ་སྡུག་མྱོང་བར་འགྱུར། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ག་ལ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །དྲུག་གཉིས་སྟོན་པའི་རྗེས་འབྲངས་པའི། །རིགས་མིན་ལྟ་བ་བསམ་ཡས་པ། །
གཉིས་བསྡུས་རྟག་དང་ཆད་པ་དངོས། །ལོག་ལྟའི་གཙོ་བོ་ཡ་ངའི་རྒྱུ། །ལྔ་པ་རིལ་པོ་འབྱེད་ལྟ་བའང་། །སྔ་མ་དྲན་པའི་བྱེད་ལྟ་བའི། །རིགས་བཞི་ངེས་འདོད་རང་བློ་ལོག །དེ་ལ་ཁ་དོག་དབྱིབས་ཡོད་ན། །གཟུགས་སུ་ཐལ་བས་མང་ཉུང་གིས། །འགལ་
དང་དྲན་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་ག་ལ་རུང་། །འོན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱིས་ཤེས་མྱོང་ཐལ། །དེས་ན་རིལ་པོ་རྫུན་པར་ངེས། །བྱེད་པོས་བྱས་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ཁོ་གལ་ཏེ་བདེན་ཞེ་ན། །བྱེད་པོར་གྲུབ་པ་སུ་ཡིས་བྱས། །བྱེད་པོ་རྡུལ་ལས་འགྲུབ་
འགྱུར་རམ། །འོན་ཏེ་ལས་ཀྱིས་བྱེད་འབྱུང་ཞེའམ། །བྱེད་པོ་ཉིད་ལ་བྱེད་ཡོད་དམ། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །བྱེད་པོ་སྟེས་དབང་ཙམ་དུ་ཟད། །བྱེད་ལ་བྱེད་ཡོད་ཐུགས་མེད་སྐྱོན། །རྡུལ་ན་བྱས་འདྲ་རག་ལུས་མེད། །ལས་ཡིན་ཁོ་བོའི་འདོད་
པ་མེད། །རང་བཞིན་སྟེས་དབང་བྱས་པའང་ཐལ། །ཚ་རིམས་ཨ་བྲས་ཆོད་པའི་མིག །འབག་སོགས་སྣང་ལྟར་ག་ལ་བདེན། །ཅིས་ཤོས་ཉ་ཤིང་བཙོས་བསྲེགས་པས། །མི་སྐྱེ་བརླག་འགྱུར་རིགས་པ་ཡིན། །སྔ་ཕྱི་མེད་པར་བདེན་ལྟ་བའང་། །མི་བདེན་
ད་ལྟ་ཤ་འབྲུག་ལྟར། །སྟེས་དབང་སྣང་དུ་བཏུབ་ཞེ་ན། །སྔ་ཕྱི་འང་སྟེས་དབང་ཅིས་མི་འབྱུང་། །དེ་མི་འབྱུང་ན་ད་ལྟའང་། །མི་འབྱུང་དེ་མིན་སྨོས་ཅི་དགོས། །ད་ལྟར་དེ་ན་བདག་དང་གཞན། །སྟེས་དབང་སྣང་བ་དུས་གསུམ་དུ། །རྒྱུན་བརྟགས་མེད་པ་ཞེས་
པ་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་རུང་ཡང་མིང་བཞིས་སོ།

无想见中等，由于三等昧迷惑，不动等至四执持，若崩坏胜义定身，因有可怖果堕故，念失之三昧，非可信任境，自性涅槃与轮回，无二任运言思境，未见如往昔过去，迷乱境基见心惑。
入高低险道，将尽受苦乐，岂有所欲果，是故三者无差别。随从六二说法者，非理见解无量数，摄二常断实相，邪见主要可怖因。第五整体分别见，及前念作为见解，四种决定欲自心颠倒。若彼有色相形状，则成色法故多少，相违及念不得生，岂能感受异熟果。抑或色法应知受，是故整体定虚妄，作者所作亦如是，若谓彼真实，谁成就作者？
作者由尘成就耶？抑或由业生作用？或于作者有作用？或由自性而生起？作者仅是偶然尔，作用有作无穷过，尘中似作无相续，业者非我所许也，自性偶然亦应作，热病眼翳所见境，如污等现岂真实？何者煮烧鱼树故，不生毁坏应理也。前后无有真实见，不实如今肉鼓般，若谓偶现可容许，前后亦偶何不生？若彼不生现在亦，不生他者何须说？现在彼中自与他，偶然显现三时中，相续观察无所有。虽于色法可然由四名。

།དེ་ལྟར་བདེན་ན་རྨི་ལམ་གྱི། །ཤེས་པའང་ཉ་ཤིང་མཚུངས་བརླག་འགྱུར། །རྨི་ལམ་བཏགས་ལྡང་ཞིང་རྒྱུན་བརྟག་ན། །གཟུགས་ཕུང་ཞིག་ཀྱང་དེ་འདྲ་མོད། །འོན་ཏེ་ད་ལྟ་ཡོད་པ་བཞིན། །སྔ་ཕྱི་ཡོད་
211-374b

པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀར་བློ་ཞེན་ན། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས་གོལ། །རང་རིག་སྣང་སྟོང་ཡུལ་མིན་པར། །རིག་པ་རང་གསལ་བསམ་བརྗོད་འདས། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་དང་དེར་མི་འཛིན། །དེ་ལ་བླང་དོར་ཕྱོགས་འཛིན་མེད། །དེ་དག་
སོ་སོ་ཞེན་ཡུལ་བཅས། །བློས་བཞག་མེད་ཨ་ཡོད་བརྟགས་པ། །སྤོང་བྱེད་ཆད་དུ་བྱས་སྤོང་བའང་། །ལྔ་ཡི་བྱེ་བྲག་མི་མཐུན་པ། །མོས་པ་ཐ་དད་ཕྱིར་གསུངས་པ། །བྱེ་བྲག་མདོ་ཙམ་བཤད་པར་བྱ། །ཐེག་པ་དང་པོ་བཅུ་དྲུག་འགྲན། །གཉིས་པ་བཞི་
ཡི་ལྟ་སྤྱོད་བསྲུངས། །གསུམ་པ་བཅུ་གཉིས་ངེས་པར་བསྟན། །བཞི་པ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ལྔ་པ་གསང་བ་འང་ཕྱི་བའང་། །དང་པོ་རང་རིག་རྣམ་པར་དག །གཉིས་པ་སྔ་ཕྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །གསུམ་པ་དབྱིངས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི། །ས་བདུན་
རིམ་པར་བཀོད་པ་ཡང་། །གསང་བའི་སྙིང་པོར་འགྲོ་བའི་ལམ། །ཐེག་པ་བཞིས་ཡིས་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུར་གནས། །ཐ་མའང་བསྟི་གནས་མཐར་ཐུག་སྟེ། །ཐ་མའང་གཙོ་མཆོག་འདིར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སྤོང་ཐབས་མི་མཐུན་
པ། །འདོད་དང་འགོག་སྤང་སྦྱོང་སོལ་བྱེད། །འབྲས་ཤེས་བཏང་སྙོམས་དག་བྱེད་དང་། །ཕྱོགས་སྤྱོད་དང་ལེན་ད་རོ་ལ། །བདག་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིས། །ཆེ་བས་སྐས་གདང་ལྟ་བུར་འགྱུར། །བརྒྱད་གཉིས་བཅུ་སྤྱོད་ཐེག་སོགས་པ། །ཐུན་མོངས་
ལམ་བརྗོད་རྣམ་དགུ། །སྲིད་པ་དང་པོ་དངོས་ལྟ་བ། །རྣལ་འབྱོར་གཡེང་དྲུག་གིས་བྲལ་ཡང་། །རྒྱུ་འབྲས་ཤེས་པས་ཡ་ང་སྤོང་། །བསྟི་གནས་དང་པོ་སྨིན་པར་འདོད། །ལོག་རྟོག་ཉིད་ལ་ཉིད་སྤྱོད་དེ། །གཞན་དུ་གཡོ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བསམ་གཏན་
སྙོམས་འཇུག་པ་བརྒྱད་པོ། །འདོད་སྤྱོད་སྡིག་སོགས་སྤྱོད་པས་འདོར། །དང་པོའི་གཡེང་དྲུག་བསམ་པས་འདོར། །འཛིན་པ་ཕྲ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དོར་བ་གཉིས་མཐུན་དོར་བ་ཡིས། །ས་སྟེགས་རྩ་གཅིག་ཐོབ་བྱེད་པའོ། །ལོག་ལྟ་བཞི་པོ་གཉིས་
211-375a

མཐོང་བས། །ལོག་པའི་ལམ་ཞུགས་ཡ་ངའི་འབྲས། །ལམ་རིམ་དང་པོ་དངོས་འཛིན་གཞི། །འཁོར་བའི་ལམ་བཞི་ཟག་བཅས་འབྲས། །དེ་དག་མཆོག་གི་གསུམ་ལ་རྨོངས། །དེ་ཕྱིར་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོགས་པའོ།

若如是为真，梦中知亦当，如鱼树同毁。梦中假立而观察相续，色蕴虽坏亦复如是。抑或如今有，何须说前后？若心执著常断二者，则失最胜义之精要。非自证明空有境界，觉性自明超言思议。是故不执二及彼，于彼无有取舍执。
彼等各具执著境，心立无有妄计有，能断所作断亦复，五种差别不相顺。由信解异故所说，略说差别当宣说。第一乘有十六争，第二护持四见行，第三决定示十二，第四真谛有二种，第五秘密及后者。初为自证极清净，二随前后而趋行，三为法界光明中，七地次第安立者，秘密精要趣行道。由四乘定出离，一乘安住于果位，究竟所依处，此说最胜尊。
彼中不同断除法，欲及遮断修净作，果智舍平等净作，方行领受今味中，由无为己取舍故，以大成如阶梯焉。八二十行乘等，共道所说有九种。最初有情实见解，瑜伽虽离六散乱，由知因果离怖畏，许为初处得成熟。于邪分别行彼性，更无他处可动摇。禅定等持八种者，欲行罪等行当舍，初之六散以念舍，由细执持入等持。由舍二顺舍故，获得一根之基座。
由见四种邪见二，入邪道得可怖果。道次第初实执基，轮回四道有漏果。于彼最胜三昧迷，是故不解邪解也。

།སྤང་
བགེགས་བྱེད་པའི་བྱིས་པ་གཉིས། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པས་དྭངས་འགོག་ཅིང་། །མཐོང་གོམས་ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །སྤོང་བགེགས་མེད་སྨྲ་ཏིང་འཛིན་ལྟ། །ཟབ་ཕྲའི་གཟུང་འཛིན་བྱ་བ་བར། །བརྟག་དངོས་ཞགས་པས་བཅིངས་པ་ཡི། །
ལོག་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ལས། །ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པའང་ཡོད་མིན་ཏེ། །ལྷག་པར་དྲུག་གཉིས་ཕྱི་སྟོང་འདོད། །ཕྱོགས་སྟོང་ཞེན་པས་བསྒྲིབས་པ་སྟེ། །རྨི་ལམ་རྟེན་འབྲེལ་གཞི་སྣང་བས། །མི་བདེན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྐལ། །བཤེད་མེད་ཐེག་
པའི་གཞུང་གཉིས་པོས། །རྡུལ་དང་རྟེན་འབྲེལ་བཞིར་འདོད་པས། །ཕྱོགས་གཅིག་འདས་མཐའ་ལམ་ཞུགས་པས། །བསྟི་གནས་དང་པོ་འབྲས་བུ་ཙམ། །བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་པ། །བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སྤང་བྱ་དག །སོལ་སྦྱོང་དག་པས་ཐོབ་
འདོད་པ། །རྣམ་རིག་རྣལ་འབྱོར་མདོ་སྡེའོ། །དང་པོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན། །མི་དམིགས་ཕྱིར་ན་རང་སེམས་ལ། །རྣམ་པ་ཡོད་མེད་རྩོད་པ་བྱེད། །གང་ལྟར་རྩོད་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་མཐའོ། །འཁྲུལ་སྣང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། །རང་བཞིན་འཁྲུལ་
མཐོང་ཡོད་མ་མྱོང་། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རང་རིག་པ། །འོད་གསལ་ཤེལ་ལྟར་དག་པ་འང་། །རྒྱུ་རྟག་སྐད་ཅིག་མི་རྟག་པས། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ནམ་ཡང་རེག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་པར་འགོག་པར་ཐུག་པའི་མཐའོ། །རྣམ་དག་
ཡེ་ཤེས་རྣམ་བྲལ་བ། །སེམས་ཅན་རྒྱུད་རེ་དེ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུད་འཛིན་ཡུལ་མེད་གཟུང་འཛིན་ཅན། །གཡོ་མེད་རྩོད་པ་འཁྲུལ་པར་ཟད། །བྱིས་པ་མཁའ་ལ་རྩོད་དང་མཚུངས། །རྣམ་པ་ཡོད་མེད་ཀུན་བདག་སྐལ། །ཤེས་རྒྱུད་བཞི་ལ་རྩོལ་བའི་ལམ། །
211-375b

དེ་དང་ཐུན་མོང་སངས་རྒྱས་དེའི་འབྲས་བུར། །བྱེད་ཀྱི་ལྷག་པའི་གསུམ་མ་མཐོང་། །དམ་པའི་ཤེས་པའང་བརྫུན་པའོ།

断除障碍之二愚童，以戒律学处令澄净，以见修智慧三摩地，无断障说三摩地见。深细能取所取之间，以观察实相绳索缚，唯是邪分别而已，深细之法亦非有。尤其六二外空许，由空分执著所障，梦中缘起基显现，不实本智自生分。
无诤乘教二宗派，许尘及缘起为四，一分超越边入道，初处唯是果位耳。无上乘之行者，以三学断诸所断，欲以净修炼获得，唯识瑜伽经部也。
初为本智自生义，由无所缘于自心，有无诸相作诤论，无论如何争皆是迷乱边。迷乱显现境相者，自性迷见未曾有，无相之自证知，如水晶清净光明。由因常与刹那无常，于无生灭本智中，永远不能触及焉，遮止究竟之边际。
清净本智离诸相，一一有情相续是，持续无境能所取，无动诤论尽迷乱。如同愚童争虚空，有无诸相皆自分。于四智续勤修道，与彼共同佛果位，未见殊胜之三者，圣智亦复是虚妄。

།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའང་དེ་འདྲའི་ཕྱིར། །སྔ་མའི་དམ་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ། །རང་ལུས་ཞིག་དང་སྐྱེས་དང་སྐྱེས། །དེ་བས་བརྫུན་ལྟ་དམ་པར་ནི། །
ཐམས་ཅད་སེམས་ཏེ་དེ་མ་དམིགས། །མ་སྐྱེས་སྟོང་པ་སྨྲ་བསམ་འདས། །མཐའ་ལ་དབེན་པའི་དོན་དུ་ལྟ། །རྣམ་པ་ཡོད་མེད་རྩོད་དང་བྲལ། །ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་ཕྱོགས་ལྟ་བ། །མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཐུག་པའི་མཐའ། །སྐྱེ་མེད་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་དང་བྲལ། །
དེ་ཁོ་མཆོག་ལྟའི་ཞེན་པ་ཅན། །གཉིས་མེད་དབྱེར་མེད་མ་མཐོང་བས། །སེམས་སྟོང་བཞི་པ་དཀའ་སྤྱོད་ལམ། །འབྲས་བུ་སྔོན་བཞིན་འདས་པའི་མཐའ། །གྲུབ་མཐའ་ནོར་རྟོག་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །འབད་པས་བརྟན་ཐོབ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་མི་བདེན་པས་
དེ་མི་བདེན། །མདོ་སྡེ་པ་ཡི་གཞུང་ལུགས་ཀྱང་། །ཀུན་བརྟགས་སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི། །དམ་པ་གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ཙམ། །ཤེས་སྣང་མ་ཡིན་འདུ་སྣང་ཡིན། །དམ་པར་སྐྱེ་མེད་སྨྲ་བསམ་འདས། །རྟེན་འབྲེལ་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད། །རྡོ་རྗེ་གཟིགས་མ་རྣམ་
བཞི་དང་། །མུ་བཞི་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པས། །མཐའ་ཡས་བྱེ་བྲག་སེལ་བྱེད་ཅིང་། །དེ་འདྲ་བསམ་གཏན་འདས་ཆེན་ཅིང་། །སྣང་བ་ཡོད་དང་མེད་པ་དང་། །རིག་པས་འགྲུབ་དང་མ་གྲུབ་སོགས། །དེ་དག་ལ་རྩོད་མཐའ་ཚོལ་བ། །སྙེད་ནས་ངེས་འཇོག་
གཟུང་འཛིན་ཅན། །བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་མི་གཅིག །རྩོད་ཅིང་གཅིག་ལ་བདེན་དང་རྫུན། །རིགས་ལྟ་ཆ་ཤས་ཞེན་པ་ཅན། །གཅིག་ན་རྫུན་མཐོང་བདེན་ཐལ་འགྱུར། །ཡང་ན་བདེན་མཐོང་བརྫུན་པར་འགྱུར། །བརྫུན་ཞེན་བདེན་པར་བསླུ་སོགས་
ལྡར། །ཐལ་འགྱུར་བདེན་བཞིན་བརྫུན་པའང་། །སྐྱེ་འགག་མེད་སོགས་བཞིན་ཐལ་འགྱུར། །ཡང་ན་མཉམ་གཞག་ཚེ་ནའང་། །བདེན་གཉིས་དུས་གཅིག་མཐོང་བར་རིགས། །བདེན་བརྫུན་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་འགལ། །ཐ་དད་གྱུར་ན་སྒྱུ་མ་ལ། །
211-376a

བརྟེན་ནས་དོན་དམ་མི་རྟོགས་ཤིང་། །སྒྱུ་མར་འབད་པས་འང་ཚི་ཚད་འགྱུར། །དམ་པ་བཙལ་བའི་གནས་མེད་ཅིང་། །འགྲེལ་བ་མེད་པས་མི་འགྱུར། །གང་མ་སྐྱེས་པའང་། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེན་སྤོང་གཉེན་པོ་
མི་བཏུབ་ཅིང་། །དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་ཅན་གྱུར་པས། །གང་ལ་ཕན་གནོད་མེད་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཁས་བླངས་མེད་སྒྲ་ཕྱོགས་ལ་ཞེན། །དེ་བས་བླ་མེད་ཐེག་པ་པ། །དོན་དམ་དུ་ནི་དབྱེར་མེད་དེ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཐམས་ཅད་ལ། །དག་
དང་མ་དག་གཉིས་ཀར་འཛིན། །ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི། །དོན་དམ་དུ་ནི་ཀོར་བདུན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མཉམ་རྫོགས་སོ། །རྣམ་པར་བྱང་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་དབྱེ་རིགས་ཏེ། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དེ་ཙམ་མོ། །དེ་ཉིད་འབྲས་བུའི་
མཚན་ཉིད་ལ། །དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །ལྷག་པའི་བདེན་པར་མཚན་བརྗོད་དོ།

瑜伽行者亦因此，前者胜义因缘中，自身坏灭与生生，是故虚妄胜义中，一切皆心彼无缘，无生空性离言思，观为远离边际义，离诸有无相争论。
智慧无生分别见，离边即是究竟边，无生一分离边际，执著彼为最胜见。由未见到不二无别，心空第四苦行道，果如前者超边际。以宗派邪分别慧，勤获坚固故彼故，彼不真实故不真。
经部宗之教规亦，遍计所现行境此，胜义依他如幻耳，非是智现是聚现。胜义无生离言思，缘起非一亦非多。金刚四种所观察，四句生灭等诸法，无边差别作简别，如是超越大禅定。
有现与无现二者，以理成立未成等，于彼诤论寻边际，寻得决定能所取。二谛体性一非一，争论一中真与妄，见理分别执著者，若一见妄真应成，或见真实成虚妄。虚妄执著欺诳真，应成真实如虚妄，无生无灭等应成。或于等持之时中，应当同时见二谛。
真妄互相远离违，若成差别于幻化，不能依此证胜义，勤修幻化成徒劳。无有胜义所寻处，无有诠释故非有。凡是未生者，不能成立无生。
遣除执著对治不堪任，彼性自续者故，于何无损益。如是思维生疑惑，无有承许声分执。是故无上乘行者，胜义之中无差别，世俗谛中一切法，执为清净不净二。
方便大乘者，胜义中为七轮，世俗中则等圆满。清净与苦恼，于世俗亦应分，见解高下仅此耳。即于果相之自性，胜义自性之因，称说为胜谛相。

།ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །མཚན་མར་མ་འགག་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ངོ་བོ་མ་ངེས་དོན་མཛད་དང་། །རྟག་པ་གཉིས་ལས་རིང་བ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་དམ་
པའི་ཡུལ་མཐུན་དང་། །སྣང་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཞེས་སུ་གྲགས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་པས། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བའང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་དོ་ལྔ་འབྲས་བུ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་མི་
དམིགས། །ཕྱོགས་མེད་རེ་སྐོང་འཕྲིན་ལས་ནི། །ཀུན་ནས་མཚམས་པས་དོན་མཛད་དེ། །ཆེད་དུ་བྱས་པའི་རྟག་པའང་བྲལ། །རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་དང་། །ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་རྟོགས་པས་དབེན། །ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཕྱིར་ལྷག་པར་བསྒྲགས། །དེ་
བཞིན་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང་། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཕྱིར་དོན་དམ་པའང་། །ཤེས་དོན་ནང་ནས་མཆོག་གྱུར་པས། །དོན་གྱི་མིང་དུ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །དེའང་མ་སྐྱེས་དབྱིངས་ཀྱི་དོན། །གཞི་ཡིས་ངེས་ལ་ཁྱད་གྱུར་པ། །ལོག་རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་སོགས་
211-376b

པ། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཕྱོགས་བཀོལ་མེད། །ངོ་བོ་བདུན་རྫོགས་དམིགས་པ་མེད། །མཚན་ཉིད་ཀུན་གྲོལ་ཀུན་བདག་ལ། །ཕྱོགས་སྟོང་ཆད་པར་ཡོད་པ་མེད། །ཀུན་བྱིན་ལྡན་པའི་བརླབས་སྣང་ལ། དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའི་རྒྱུར། །གྱུར་པས་
ཅི་ཡང་མི་འགོག་སྟེ། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་ནོ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་རེ་སྐོང་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཕྱིར་སྣང་བའོ། །ཐུན་མོང་དམ་པའི་ཡུལ་མིན་ཏེ། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་བྲལ་མ་ཡིན་ཏེ། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཐུན་མོང་བས། །གཏན་
ལ་འབེབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདུན་སོགས་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། །ལྷག་པའང་གྲངས་མཐུན་ཉིད་དུ་བརྗོད། །རྣལ་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཕོ་མོ་མ་ཡིན་མ་ནིང་མིན། །མཚན་མེད་མ་ཡིན་རིག་རྒྱུད་མེད། །ཁ་
དོག་མ་ཡིན་དབྱིབས་མ་ཡིན། །གནས་སུ་མ་ཡིན་གང་ཡང་མེད། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །རང་བྱུང་ཆེན་པོས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །རང་བྱུང་དེ་ཉིད་དངོས་མེད་པས། །ཆོས་དང་གང་
ཟག་བདག་མེད་པ། །ཀུན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།

任何显现之智慧，相不灭而任运显，体性不定作利益，远离常断二边际，瑜伽胜者境相顺，显中无有生灭故，称为殊胜世俗谛。
一切诸法本性故，智慧显现无因缘，无生无灭五果相，界与智慧圆无缘，无偏满愿事业者，普遍契合作利益，远离刻意之常性。自性相状体性及，功德事业证悟离，具足六法故称胜。
如是自性与果报，以及三智胜义谛，于诸所知最胜故，成就义之名称也。彼亦无生法界义，以基决定成差别，邪分别境等诸法，一切自性无偏执。
七圆满体无所缘，相状普解一切主，无有偏空断灭者。具足普施加持相，二种事物体性因，以成任何不遮止，如同海水与波浪。如同如意宝满愿，功德圆满故显现。
非是共同胜境界，非是一分离边际，共同比喻与正理，非是抉择之对境，以住七等体性故，殊胜亦说数相应，非是瑜伽等行境。
无有根基之心性，非男非女非中性，无相非是觉续无，非是颜色非形状，非为处所一切无。如是法界即智慧，方便手印一切因，遍及十方无余处，大自性者普周遍。彼自性即无实故，法与补特伽罗我，二无我是印因也。

།མ་སྐྱེས་བཞི་ལ་བགྲོད་པའི་ལམ། །གང་སྤངས་གང་ཐོབ་དེའི་འབྲས་བུ། །དངོས་པོ་ཇི་བཞིན་མི་མཐོང་བས། །འབྲས་བུ་བཏགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཙམ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱུང་བྱེ་བྲག་གི། །རྒྱུད་
ནས་ངེས་པའི་གསང་བའང་། །དང་པོ་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེ་བྱེད་པས། །འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅེའང་། །ཕྱོགས་གཅིག་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ལྟ་ཞིང་དེ་ལས་ལྷ་དྲུག་སོགས། །དམིགས་པ་གསུམ་དང་ཡན་ལག་གིས། །སྒོམ་བྱེད་འབྲས་བུ་གཟུང་འཛིན་
ཅན། །ལྟ་སྤྱོད་ཡ་ཆའི་ཞེན་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནང་མི་མཐོང་། །དག་པའི་སེམས་ཞི་རྩོལ་བའི་ལམ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ས་འཛིན་པ། །རྨུས་ལོང་འདྲི་མཁན་དང་མཚུངས་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ། །གཉི་ག་བ་ཡི་བྱ་བ་
211-377a

དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྗེས་སུ་ལྟ་སྤྱོད་འབྲང་། །གཉིས་པོ་ཡ་ཆ་སྔོན་བཞིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་བཞི་ཡི་ཞེན་པ་ཅན། །དེའང་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ཏིང་འཛིན་ཞེན་པ་ཅན། །དམ་པར་རང་རིག་འོད་གསལ་བ། །
དབྱིངས་ཉིད་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཀུན་རྫོབ་བྱིན་རླབས་དཀྱིལ་འཁོར་དག །ཡེ་ཤེས་སྣང་སྨྲ་དེ་ལ་དམིགས། །དེ་ཕྱིར་ལྟ་དགོངས་ཕྱི་རོལ་འགྱུར། །དེ་རྟོགས་ཁས་ལེན་གཙང་སྨྲར་ལེན། །ཆུ་ཡི་རལ་གྲི་ཕྱིས་པ་བཞིན། །སྤྱོད་པར་མི་ཕོད་
འཛིན་པ་ཅན། །དེ་ཉིད་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་སྤྱོད། །ཤིན་ཏུ་ནང་དོན་མ་གཏོགས་པས། །ཕྱི་རོལ་ཆ་ཡིས་བཅིངས་པ་ཡིན། །འོད་གསལ་བཞི་ལས་མཚན་མར་གཡོ། །སྣང་སྟོང་རེས་སློབ་ལམ་ལྔ་ཡིས། །ཐོབ་པ་དམ་པའང་བསྟི་བའི་གནས། །ཕྱི་
རོལ་གཉིས་སོགས་འབྲས་བུའི་ཕྱིར། །མཆིང་བུ་རིན་ཆེན་ཇི་ལྟ་བར། །ལམ་འབྲས་མ་འབྲེལ་འཁྲུལ་པར་ཟད། །གཙོ་མཆོག་བཤད་པར་ཁས་བླངས་པ། །རྒྱས་པར་གདམས་ཀྱི་གདེང་དུ་བགྱིས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་དོན། །ཡོད་
ལས་བཙལ་ན་སྒྲོས་བཏགས་ཏེ། །མེད་ལས་བཙལ་ན་སྐུར་བཏབ་འགྱུར། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་བཙལ་བྱས་ན། །དེ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་འགྱུར། །དེ་ལ་གཞན་ཡང་འབྲེལ་མེད་པས། །ནམ་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མཐའ་ལ་རྩོད་
ཀུན་དེ་ལྟ་བས། །གསུམ་བྲལ་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་བྲལ་བ། །རང་བློ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བ་ཡིན། །དེ་བས་མཐར་ཐུག་ལྟོས་ཡོད་པ། །ཀུན་ཀྱང་མཐའ་ཡིས་བྲལ་བའང་མཐའ། །ཡིན་ཕྱིར་ངེས་པའི་བློ་མི་བཞག །གཉིས་མེད་སྨྲས་བསམ་བྲལ་བ་ལྟོས། །
ཚིག་དང་སྒྲ་མཐུན་ཐ་དད་པ། །ལྟ་སྤྱོད་ལོག་པར་དྲངས་ཐབས་སུ། །གསུང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་ཆེན་པོ། །སྒྲ་གཅིག་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས། །དང་པོ་ཆོས་ཀུན་གནས་བུབས་ཉིད། །དང་པོར་མཚན་ཅིང་དངོས་བཟློག་དང་། །གཉིས་པར་ཡང་དག་
211-377b

བདེན་བྲལ་དོན། །མཚོན་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྣང་བ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །

无生四种趣入道，所断所得彼果报，事物如实不见故，唯是假立佛果位。如是决定出离之，别别续中密意者，初以因果分别故，说以果位作为道。
一分清净法性中，观见彼生六尊等，三种所缘及支分，修持所得能所果。见行片面执著故，不见内在大自性。清净心意勤勉道，持守金刚三地者，如同盲人问路者，大瑜伽师悲悯境。
二者之间诸作业，瑜伽随后见行随，二者片面如先前，执著彼等四真实。彼亦住于外道中，瑜伽执著三摩地。殊胜自证光明性，法界清净智慧中，世俗加持坛城净，智慧显说缘于彼。是故见解外道转，了知承许净说取，如同水剑擦拭般，不敢行持执著者。
由彼门中外道行，除却甚深内义外，为外分别所束缚。四种光明相中动，显空轮番五道中，所得殊胜依止处。为外二等果报故，如同劣质珍宝般，道果不连唯迷乱。
胜主所说承许者，广说教授作印信。大瑜伽之见地义，从有寻求成增益，从无寻求成诽谤，从有无二寻求时，彼成不可言说处。于彼更无他关联，永远不得获得故，一切边际诤论故，离三一分离边际，自心迷乱所显现。
是故究竟依存者，一切离边亦是边，故不安立定解心。离二离言思当观，词句声顺各别异，见行邪引方便中，故说金刚大乘者，同音义理差别解。
最初诸法住处性，初时标相违实相，其二真实离谛义，为表无生真如性，空性及与无显现，无二及与平等性。

སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྣང་བ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅིའང་མིན་དང་སྨྲ་བསམ་འདས། །མི་གནས་མི་དམིགས་མི་རྟོག་དང་། །མཐའ་བྲལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །
མཚན་མེད་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དང་། །སྤྲོས་བྲལ་འགྲོ་འོང་མེད་པ་དང་། །སྣང་དང་འགག་མེད་ཐོབ་པ་མེད། །གྲོལ་དང་ཐར་དང་ཐོབ་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །མ་ཆགས་པ་དང་རང་བཞིན་དང་། །
དངོས་མེད་ཞེན་མེད་རིག་པ་དང་། །བདག་མེད་གཞན་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་མེད། །ལྟ་བ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སོགས། །མཚོན་པའི་སྒྲ་གྲག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་རང་དོན་རྣམས་ཐ་དད་པ། །ཁྱད་པར་མ་འདྲེས་གསལ་བྱའི་ཕྱིར། །རིག་པས་མདོ་
ཙམ་ཕྱོགས་བརྗོད་པ། །དང་པོ་རྒྱུན་གྱིས་ལོག་རྟོག་ཆོས། །བཀག་བསལ་ཕྱོགས་གཅིག་མ་སྐྱེས་དང་། །དྲི་མར་མ་སྐྱེས་མཚན་མར་མིན། །ཆེད་དུ་བྱས་པ་མ་སྐྱེས་རྣམས། །སྐྱེས་སྤོང་མ་སྐྱེས་འདོད་པ་ཡིས། །སྲིན་བུ་བལ་བཞིན་བཅིངས་
པར་ཟད། །ཇི་སྙེད་ཐ་དད་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གཉིས་མེད་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིས། །ལྟག་པ་མ་གོ་དོན་མཆོག་ནི། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་སྐྱེ་བ་མེད། །དབྱིངས་ཕྱོགས་མ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ཉིད། །རིག་པ་ཉིད་དང་ཡོད་ཡེ་ཤེས་འདོད། །བླང་དོར་མེད་པའི་དེ་
བཞིན་ཉིད། །གཉིས་མེད་མ་བྱས་མ་བཅོས་པ། །སྨྲ་བསམ་འདས་པའི་གཙོ་མཚོ་སྐྱེས། །དེ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཞེན་པའང་། །ཕྱོགས་སྟོང་གསལ་སྟོང་ལ་སོགས་ལས། །རྣམ་པའི་མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཆེན་པོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཡོད་དང་
མེད་དབུས་སྨྲ་བསམ་འདས། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་དང་། །བྱིན་རླབས་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་འཕགས། །སྣང་བ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡང་། །མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོགས། །སྣང་ལ་མེད་ལྟ་བུས་པ་མེད། །ཕྱོགས་གཅིག་སྣང་མེད་ཕྱོགས་རིས་མེད། །བརྫུན་པ་
211-378a

གསལ་བ་སྣང་མེད་དང་། །སྣང་བ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། །མཚན་སྣང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ། །ཆེད་བྱས་སྣང་རྟགས་ཀུན་པར་ཟད། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི། །སྣང་བ་མེད་པའི་མཆོག་འདི་ནི། །སྣང་བ་ཡང་མེད་དབྱེར་མེད་
པས། །འདི་ལྟར་སྣང་ཞེས་བསམ་དུ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡང་། །ཕྱོགས་སྟོང་གཉིས་མེད་ཡུལ་སེམས་མེད། །ཕྱོགས་གཅིག་བྲལ་བའི་གཉིས་མེད་པ། །དེ་ཀུན་གཉིས་པའི་གཙོ་མཆོག་གོ། །དོན་དམ་འདོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་
གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་། །བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་དོན་དམ་པར། །གཉིས་མེད་དང་དུ་ལེན་པའང་། །རེས་འཇོག་ལྟོས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །གཉིས་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག །ལྡན་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིས། །ལྷུན་གྲུབ་བླང་དོར་མེད་པ་དང་། །གཟུགས་
བརྙན་ནོར་བུས་མཚོན་པའོ།

空性与无显现，无二与平等性，无所是与离言思，无住无缘无分别，离边及与清净性，无相及与无愿求，法性与法界自性，离戏无来亦无去，显现无灭无所得，解脱与度与证得，世俗胜义谛二者，无著及与自性等，无实无执与明觉，无我无他无行境，见解明觉智慧等。
为显诸法音声中，各自义理差别相，不混特征明示故，智慧略说诸方面。初时相续邪执法，遮除一分无生及，垢染无生非有相，所作意趣诸无生，舍生执著无生故，如虫缠丝自束缚。
一切差别诸法中，无二无取亦无舍，不解颠倒胜义谛，生时即是无生性。界分无生真如性，明觉自性本智欲，无取无舍真如性，无二非作非造作，离言思议主生海。如是空性执著者，方空明空等类中，具最胜相大空性，有性即是空性义，有无中道离言思，体性自性与相好，加持等等殊胜相。
所谓无显亦即是，未证以及邪解证，现而无见似有无，一分无现无偏执，虚妄明显无现及，显现无垢清净性，相现无有等等相，所作现相皆穷尽。种种显现俱有之，无显现中此胜义，显现亦无不可分，此般显现不可思。
所说无二之义者，方空无二境心无，一分离之无二性，彼等二者最胜主。因有胜义所欲故，因果二者无二性，作业瑜伽胜义中，无二随顺接受者，轮番观待一分也。二法所称诸法等，具足无二之性故，任运无取亦无舍，如影宝珠为喻示。

།ཚེ་ཕྱིར་མཉམ་ཉིད་གསུངས་པ་དང་། །འདྲ་བའི་མཉམ་པ་མི་མཉམ་ཆོས། །མི་མཉམ་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་མཉམ་ནི། །མཉམ་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པས་ལོག །གསང་ཆེན་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ནི། །མི་མཉམ་ཆོས་ཀུན་བདག་ཉིད་ལ། །
མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཆ་ཤས་མེད། །མཉམ་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ཡིན། །གཞན་སེལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར། །ཅི་འང་མིན་པར་བཀའ་སྩལ་པའང་། །རིག་པས་མ་ཡིན་ཤེས་པ་ལ། །ཡིན་པར་སྣང་ལ་སྐྱོན་ལྟ་བར། །མཐའ་སེལ་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་དང་། །དམིགས་
པ་མ་ཡིན་ཀུན་ཀྱང་མཐའ། །བླང་དོར་མེད་སོགས་མི་གསུམ་ལྡན། །ཅིའང་མིན་ཞེས་བརྗོད་པའང་། །ཅིའང་ཡིན་པའི་དངོས་གཞི་ཅན། །ཡིན་མིན་དབྱེར་མེད་ཆ་ཤས་བྲལ། །ཕྱོགས་སུ་ཐུག་པ་འདི་ལ་མེད། །རྨ་བྱའི་མདོངས་རྩེ་ཁ་དོག་འདྲ། །དགོས་ཆེད་སྔོན་
བཞིན་སྨྲ་བསམ་འདས། །བདེན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་དེ་བཞིན་པ། །མཁུར་བར་ཆུ་བླུགས་བཞིན་འདོད་ལ། །ཕྱོགས་ཆོས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །རྟོག་གེའི་ཡུལ་དུ་ང་སྨྲའོ། །མི་གསུམ་ལྡན་པའི་དོན་མཆོག་ནི། །སྨྲ་བསམ་ཀུན་དངོས་སྨྲ་བསམ་དཀའ། །
211-378b

བློ་ངན་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ལས། །ནམ་མཁའ་འདི་ཞེས་དཀའ་དང་འདྲ། །ལོག་རྟོག་ཕྱོགས་རིགས་རྣལ་འབྱོར་དང་། །ཕྱོགས་གསལ་མི་གནས་རྟེན་པ་ཅན། །ཕྱི་པ་འང་འཛིན་པའི་གཞི་ཅན། །གནས་པའི་གཙོ་བོར་བདག་གིས་བརྗོད། །བླང་མེད་དོར་མེད་མི་གནས་
པ། །བསྒོམ་བྱ་སེམས་ཕྱིར་རྟེན་བྲལ་བ། །གནས་དང་མི་གནས་སྤོང་ལེན་མེད། །ཅི་ལའང་ཡིད་རྟེན་མི་འཆའ་བས། །མི་གནས་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །རྟེན་དང་རྟེན་ཅན་མེད་པ་ནི། །མི་གནས་ཆེན་པོ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྟེན་དང་བྲལ། །གང་
གི་མི་དམིགས་ཤེས་བརྗོད་པའང་། །ལོག་དང་འཇིག་རྟེན་ཏིང་འཛིན་དང་། །འགོག་གཉིས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་གནས་དང་། །དབུ་མ་བ་དག་མི་དམིགས་གསུམ། །འདོད་ལས་གསེལ་བའི་དམིགས་པ་ཅན། །ཕྱོགས་གཅིག་རྟེན་མེད་དམིགས་པའོ། །དམིགས་
པ་ཀུན་བདག་མི་དམིགས་ལ། །མཚོན་ཆེན་ཅན་དུ་དེ་བརྗོད་ཀྱང་། །མི་དམིགས་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མེད། །དམིགས་སྤོ་ཞེ་སྡང་ཕྲག་དོག་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་པར་མི་དམིགས་ལ། །མཁའ་ལ་འདི་ཞེས་དམིགས་བྲལ་འདྲའོ།

为寿命故所说平等性，相似平等不平等法，离不平等方分平等，住于平等边际而转。大密平等大性者，一切不平等法自性中，无有平等不平等分，是为一切平等之巅。
为除他故所求故，宣说无所是义时，以智非是于知中，现为是者见过失，遣除边际一分非，所缘非是一切边，无取无舍等三相，所说无所是义者，具足一切是体性，是非不二离支分，于此无有边际至，如孔雀尾端色彩。
所为如前离言思，真实一分如是性，如注水入口中欲，方分言思境所超，我说为诸论理境。具足三相胜义谛，言思诸实难言思，非成劣慧境界故，如说此空甚难知。邪解方类诸瑜伽，方明无住所依者，外道亦具能执基，我说住之最胜主。
无取无舍无所住，修所缘心离所依，住与不住无取舍，于何亦不立意依，于无住性不作住。无有能依所依者，是为无住大胜义，如虚空般离所依。
所说何者无所缘，邪与世间三摩地，二灭一分所住及，中观师等三无缘，欲离取著有所缘，一分无依所缘也。一切所缘自性中，无所缘者虽说为，大相持者无执著，于无所缘之欲求，远离所缘嗔妒等，不二之中无所缘，如于虚空离此缘。

།རྣམ་པར་མི་རྟོག་བརྗོད་པའང་། །
འཇིག་རྟེན་ཞེན་པའི་རྣམ་མི་རྟོག །ལོག་པར་སྒོམ་པ་མི་རྟོག་དང་། །བྱིས་པ་དགག་སྒྲུབ་མི་རྟོག་གཉིས། །ཕྱོགས་འཛིན་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ། །རྣམ་དག་གསལ་བ་མི་རྟོག་རྣམས། །བཞི་ལ་རྟོག་པ་མེད་སྨྲ་ཞིང་། །མི་རྟོག་མི་མཐུན་བགེགས་ལྟ་བས། །དགག་
སྒྲུབ་བླང་དོར་བྱེད་པ་དེ། །ངེས་མཆོག་བཞི་ཡི་རྟོག་པ་ཅན། །ཐབས་ཆེན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །རྟོགས་ཚོགས་མིང་ཙམ་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར། །རྟོག་པ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་པས། །སྐྱེས་བརྡའི་འདུ་ཤེས་དབྱེ་བ་མེད། །དགག་དང་སྒྲུབ་མེད་མི་རྟོག་པ། །མི་རྟོག་ཉིད་
དུའང་རྟོག་མེད་པས། །མེ་ལོང་ནང་ལ་རྟོག་མེད་བཞིན། །གྲོལ་རྟོགས་བྱ་ཕྱིར་མཐའ་བྲལ་བ། །མཐའ་ཞེས་ཐུབ་པར་གྲགས་པ་རྣམས། །ལོག་པའི་མཐའ་གཉིས་བྲལ་གཟུགས་མེད། །སྐྱེ་འགག་ཆ་ཤས་བྲལ་བ་དང་། །རང་རིག་མཐའ་བརྒྱད་བཞི་གཉིས་བྲལ། །
211-379a

མཐའ་ལ་སྐྱོན་དུ་རྟོག་བྱེད་ཅིང་། །མཐའ་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལེན་བྱེད་པ། །ལྟོས་པས་ཐུབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་བྲལ་ཉིད་ཀྱང་མཐའ་ཡི་གཙོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་ཡུལ་བྱེད་པས་འཁྲུལ། །ཡང་དག་མཐའ་བྲལ་ཤེས་
པའང་། །མཐའ་བརྒྱད་ལ་སོགས་གྲགས་པ་རྣམས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་ཕྱིར། །སྤྲོས་པ་ཐུགས་རྗེའི་དུས་ཉིད་ན། །མིང་ཙམ་དེར་རེད་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །སྨན་ཞེས་བྱ་བའི་ག་བུར་དུས། །གྲང་བའི་དུག་
དང་གཉིས་མེད་ལྟར། །བྲལ་རྗེས་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན། །ཐུག་པའི་མཐའ་དང་དབྱེར་མེད་ལ། །གང་དུའང་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་བྲལ་བླ་མར་བཤད་པ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་དག་པ་སྦྱང་བྱ་དག །མཐོང་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཞིང་། །སྔགས་དང་
ཕྱག་རྒྱ་སྦྱོར་རིམ་དག །དག་འདོད་དྲི་མེད་ཆགས་པས་བཅིངས། །ཐུག་པའི་རྣམ་དག་ཞེན་པ་ཅན། །རང་རང་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ནོན། །འོག་མས་སྨད་པའི་དྲི་མ་རྣམས། །དྲི་མ་ཉིད་ན་རྣམ་དག་ཅིང་། །བླང་དོར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ། །དག་དང་མ་
དག་རིས་མེད་པས། །ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་སྟེ། །འདམ་སྐྱེས་པདྨ་ཇི་བཞིན་ནོ།

所说无分别者：
世间执著之无分别，邪修无分别以及，凡夫遮诠无分别二，执方明显无分别，清净明显诸无分别，说此四者无分别，视无分别违缘碍，作彼遮诠取舍者，具足四种决定胜，大方便之无分别，为证聚智仅名故，从分别性本未生，无有生相分别别。无遮无诠无分别，于无分别亦无执，如镜中无分别然，为解脱证离边际。
诸佛所称边际者，离邪二边无色相，离生灭及支分者，自证离八四二边。于边执为过患已，取离边际为功德，由观待故有佛故，离边自性亦边主。世俗智境作迷乱，了知真实离边者，八边等诸所知名，自证智慧显现故，正当戏论大悲时，以无彼处仅名故，离边无有二相分，如药所称之龙脑，与寒毒成无二时。
离后所说真实性，与究竟边无别中，以无所至何处故，说为离边最上师。瑜伽清净所净者，见修道中所断已，咒印及诸次第法，欲净无垢贪所缚，究竟清净有执著，各各遍计所镇压，下者诽谤诸垢染，即垢自性清净中，于无二取舍之中，净与不净无分别，是为一切乘顶峰，犹如污泥生莲花。

།མཚན་མ་མེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་། །གྲགས་པའི་མཚན་མེད་འདོད་པ་ཡིས། །སྤང་དང་སྤེལ་བས་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །འདུ་ཤེས་ཡུལ་ལ་སྐྱོན་ལྟ་ཞིང་། །དེ་
མེད་པ་ལ་མཆོག་གཞོལ་བྱེད། །འདོད་དང་ཞེན་པའི་གཟུང་འཛིན་ཅན། །ཕྱི་ཡི་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཀྱང་། །དེ་ཕྱོགས་མཐུན་མཚན་ཕྱིར་ན་བརྫུན། །མཆོག་གི་མཚན་མ་མེད་ཅེས་པ། །འདུ་ཤེས་ཀུན་བདག་རང་རིག་ཕྱིར། །ཡུལ་མེད་དེ་ལ་འཛིན་པ་
མེད། །དེ་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་འཛིན་བྲལ། །དེ་བཞིན་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡང་། །བློ་ཆུང་ལྟོས་པའི་སྨོས་བྱེད་དང་། །བསལ་དང་ལེན་དང་སྨོན་མེད་གསུམ། །འདོད་པས་ཞེན་པ་སྨོན་པ་ཡིན། །སྨོན་པ་ཀུན་རྫོགས་རང་རིག་ཉིད། །ལམ་དང་
211-379b

འབྲས་བུ་དངོས་གཞིའི་ཕྱིར། །འཕྲུལ་དགའི་ལོངས་སྤྱོད་ཚུལ་བཞིན་དུ། །གཞན་དུ་རེ་སྨོན་སྐྱེ་བ་མེད། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཞེས་བརྗོད་པའང་། །སྤྱོད་ཡུལ་འདི་དག་མེད་སྟོང་ཞིང་། །གསལ་བྲལ་སྟོང་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དང་། །རང་རིག་
དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་སོགས་པས། །ཞེན་ཡུལ་ཆོས་ཅན་མཐའ་ལས་རིལ། །སྟོང་ཉིད་མུ་མཐའ་མེད་སོགས་སྨྲ། །རང་རིག་རྟགས་མཐོང་དབྱིངས་ཤེས་བྱ། །གསང་སྔགས་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས། །ཆོས་
ཅན་མ་གོལ་དམིགས་པའང་མེད། །བྱར་མེད་བྱས་མེད་བསླད་པའང་མེད། །འདི་དང་འདི་ཞེས་རིས་མེད་པ། །ཆོས་ཉིད་དམ་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །ཀུན་འབྱུང་མུ་མེད་བརྡ་ཁྱབ་མེད། །གང་ཡང་མ་སྤངས་བཀོལ་བ་མེད། །ཕྱོགས་ཚད་མེད་དེ་བློས་རིག་མེད། །
དེ་ཕྱིར་གསང་བའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ། །རྣམ་སྲངས་ཆོས་དེ་ནམ་མཁའ་དང་། །མཐུ་ཡོད་ཕྱིར་ན་ཉེར་སྦྱར་བའོ། །སྤྲོས་བྲལ་ཤེས་པར་བྱ་བའང་། །ལོག་རྟོག་ཞེ་ན་སྤྲོས་པ་རྣམས། །སྐྱོན་ཤེས་སེལ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །ཕྱོགས་གཅིག་སྤྲོས་པའི་
མཐའ་ཐུབ་བཅིངས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པའང་། །སྤོང་ལེན་བྱེད་ན་སྤྲོས་པའི་མཐའ། །ཐིག་ལེ་ཀུན་ནས་བཟླུམ་པ་ལྟར། །སྤྲོས་པ་ལྷུན་འགྲུབ་སྤྲོས་བྲལ་ནི། །ཇི་སྙེད་སྤྲོས་པ་སེམས་ཉིད་ཕྱིར། །རྒྱུ་འཛིན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མིང་
ལྔ་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དེ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་རང་བྱུང་སྟེ། །མི་གནས་ཤེས་པ་ལྷུན་འགྲུབ་པ། །དེ་ཁོ་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ་པའོ། །ཡུལ་དང་ངོ་བོས་སྤྲོས་མེད་ཕྱིར། །སྤྲོས་བྲལ་ཀུན་གྱི་བློར་འགྱུར་ཡིན། །འགྲོ་དང་འོང་བ་མེད་པ་འདི། །ཞེན་ལོག་འགྲོ་འོང་དམ་
པར་མེད། །ཐུན་མོང་ཕྱོགས་གཅིག་འགྲོ་འོང་མེད། །དག་དང་འོད་གསལ་འགྲོ་འོང་མེད། །འགྲོ་འོང་ཕྱོགས་ལ་སྨོད་བྱེད་ཅིང་། །འགྲོ་འོང་མེད་ཕྱོགས་རྗེས་འབྲངས་པ། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཡ་ཆ་བ། །དམ་པའི་ལམ་དུ་གང་ལ་འགྱུར། །འགྲོ་འོང་
211-380a

ཀུན་དང་གཉིས་མེད་པའི། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཆེན་པོའོ།

无相之次第者：
以欲求名闻无相，以断与增而偏执，于想境中见过患，趣入彼无为最胜。具欲与执能所取，外在行为瑜伽者，随顺彼方相故虚。所谓最胜无相者，以诸想皆自证故，无境于彼无能取，从此远离方分执。如是无愿亦复然，小智观待作愿求，遣除摄受无愿三，以欲执著即是愿。圆满诸愿即自证，为道果及正行故，如幻受用如法时，不生他处希愿想。
所说法性界者：
此等行境空无有，离明空性法界及，自证清净法性与，无相法界等诸法，执境有法尽诸边，说空性无边际等，自证见相知法界。大密咒之法性界，有法未解亦无缘，无作无为无染污，无有此彼诸分别，即是殊胜真法性。缘起无边符号遍，不舍一切无役使，无量方分智不知，是故名为秘密界。诸法彼与虚空及，以有力故而相合。
所知离戏者：
邪执戏论诸过患，知过遣除偏一方，偏执戏论边所缚。自证智慧戏论亦，若行取舍戏论边。如同明点圆满般，戏论任运离戏者，以诸戏论心性故，无因执取菩提心。具足五名之智慧，即是法界自然生，无住智慧任运成，即是殊胜真如性。以境自性离戏故，离戏一切智所成。
此无去来者：
执倒去来胜义无，共同偏执无去来，清净光明无去来，于去来方作诽谤，随顺无有去来方，所知能知不相称，于何成为殊胜道。与一切去来无二，即是广大无去来。

།འགྲོ་འོང་ཉིད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། །འོང་དང་མི་འོང་ཡོད་མེད་མེད། །རྒྱ་མཚོར་འབྲེལ་པའི་འབབ་ཆུ་བཞིན། །ཡོད་མེད་མཐའ་ཡི་པ་མེད། །རྟག་པ་འཁྲུལ་སྣང་
ལོག་སྣང་དང་། །ཕྲ་རབ་སྟོང་འཁྲུལ་རྣམ་སྣང་དང་། །སྒྱུ་སྣང་ལྟར་སྣང་རིམ་པ་དག །ཡོད་སྣང་ལ་སོགས་འདུས་སྣང་དང་། །བདག་རིག་རང་བཞིན་རྐྱེན་བསླངས་པས། །ལྷག་སྣང་འདོད་པས་འཁྲུལ་མཐོང་ཡིན། །སྣང་མེད་སྣང་བ་
ཀུན་བདག་ཉིད། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་ནི། །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་ཤར། །འགག་པ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི། །མེད་ན་མི་འགྱུར་འགག་མེད་དག །བློ་བུར་ཙམ་སྣང་མི་འགོག་དང་། །འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་
འགག་མེད་གཉིས། །འགག་སྤོང་དེ་དང་བྲལ་འདོད་ན། །འགག་མེད་མཐའ་ལ་ཞེན་པར་ཟད། །གཉིས་མེད་འགག་པ་མེད་པ་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ཕྱིར། །འགག་པ་ཉིད་ན་འགག་མེད་པས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་འཇིག་མེད། །
འདོད་པ་ཞེན་པ་ཐོབ་པ་དང་། །སྤངས་ཐོབ་སྦྱངས་ཐོབ་བགྲོད་པ་དང་། །བདག་ཡིན་ལས་རུང་ཐོབ་པ་དག །འདོད་པས་སྤངས་ཐོབ་ཕྱིར་ན་རྫུན། །ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཐོབ་པ་ནི། །མཚན་ལྡན་ལོང་བ་མིག་ཕྱེད་བཞིན། །ཐབས་ལ་རྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད། །
འབྲས་བུས་ཤར་བར་ཟད། །གཞི་ཙམ་ཉིད་ལ་སྤང་ཐོབ་མེད། །ཆེད་དུ་ཕྱེད་པའི་ཐོབ་མེད་གཉིས། །ལན་ཅིང་ཆགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མེད་ཞེན་པ་ལྕགས་སྒྲོག་ཅན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐོབ་མེད་ནི། །འབྲས་བུ་ཀུན་བདག་རང་རིག་ལ། །གཉིས་
ཕྱིར་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་མེད་དེ། །དབུལ་མོ་གཏེར་དང་ཕྲད་ནོར་བཞིན། །བྱེད་པོས་བགྲོལ་དང་སྐག་གྲོལ་དང་། །སྦྱངས་པ་གྲོལ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་བལྟས་གྲོལ་བ། །འཆིང་གྲོལ་གཉིས་སུ་བལྟས་པས་བཅིངས། །བདག་
211-380b

ཉིད་ཆེན་པོར་དབྱེར་མེད་པ། །སུས་ཀྱང་མ་བཅིངས་བཅིངས་མེད་དེ། །བཅིངས་པར་བྱ་བ་མེད་གཉིས་གྲོལ། །མཁའ་ལ་འདུད་མེད་ཇི་ལྟ་བུའོ། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་ལས་སྡུག་བསྔལ། །ཆུ་བོ་བཞི་ལས་ཐར་པའང་། །ཤིན་ཏུ་རིང་དང་རྒྱུད་པ་
དང་། །བཀག་སྤངས་གསལ་བས་ཐར་པ་དང་། །ཟིལ་གནོན་སྦྱོར་བས་ཐར་འདོད་པ། །འདོད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཆུད་པའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བའི་ཆུ་རྒྱུན་ཕྱོགས་ཆ་ཁྱེར། །མཆོག་དང་རིང་བའི་ལོག་ལྟ་ཅན། །ཆུ་བོ་བཞི་ཉིད་ལམ་འབྲས་ཕྱིར། །
ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས་ཉིད་ཀྱི། །ཆུ་བོ་ཉིད་ལ་རོལ་སྤྱོད་པས། །བརྒལ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཐར། །ཆུ་ལ་ཉ་ཆེན་འཕྱོ་བའམ། །སྨན་སྔགས་ལྡན་པའི་དུག་ནད་འདྲའོ།

由于去来本无故，无有来与不来有无。如同流入大海水，无有有无边际者。常见迷现错现与，极微空乱诸显现，如幻显现诸次第，有现等等聚现及，自证自性缘所起，余现欲求即迷见。无现显现皆自性，自证智慧神变者，如同大海水波般，遍显菩提心自性。
无灭之差别者：
若无则不成无灭，暂时显现不遮及，果位金刚无灭二，若欲离彼断灭者，唯是执著无灭边。无二无灭性者是，以自生智自现故，于灭性中无灭故，如同虚空无生灭。
欲求执著所得及，断得修得所行与，我是堪能所得等，以欲断得故虚妄。无得之得者即是，如具相盲开眼般，依于方便即智慧，唯是以果而显现。基位本无断得者，为求分别无得二，以有贪著系缚故，无始执著铁锁者。大我无得者即是，于遍果性自证中，以二故无所得法，如贫人遇宝未识。
作者解脱及畏解，修习解脱偏一分，非共观视得解脱，见有缚解二故缚。于大我性无差别，无人能缚无所缚，无有可缚二解脱，如同虚空无屈曲。无明烦恼业苦等，解脱四瀑流者亦，极远及以相续与，遮断明显得解脱，胜伏相应欲解脱，以入欲海之故是，勤勇水流方分取，最胜遥远邪见者。以四瀑流道果故，由方便慧业性之，于瀑流中游戏故，无渡而得遍解脱。如大鱼游于水中，或如具咒药毒病。

།ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་གཉིས་དང་། །འཁྲུལ་པ་གཞན་
དབང་ཀུན་རྫོབ་རྣམས། །རིག་པ་བཞིས་བཅུས་བདེན་ལྟ་བའང་། །ཡོན་ཏན་རླབས་འབྱུང་ལྷ་ཡི་འཁོར། །ཚུལ་མཐུན་རིག་པས་འབྲས་བུར་ལྟ། །ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས། །བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཐུན་མོང་དོན་དམ་བྱེ་
བྲག་ཀྱང་། །བཤད་པ་ཆ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ། །རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པར་གཟའ་སྐར་བཞིན། །བདེན་གཉིས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ། །ཕྱོགས་བལྟའི་མཐར་ཐུག་མེད་པ་ནི། །དེ་ཀ་རང་བཞིན་རྒྱུད་ཉིད་དོ། །ཞེན་པའི་ཡུལ་ལ་མ་ཆགས་པའང་། །ཚིམ་
དང་སྙིང་པོ་བར་ཆད་སོགས། །ཆགས་མེད་འཁྲུལ་དང་ལོག་པ་དང་། །བཀག་སྤངས་ཕྱོགས་གཅིག་ཆགས་པ་དང་། །བཟློག་དང་གཏང་སྙོམས་ཆགས་མེད་དང་། །བཞི་པོ་ཆགས་མེད་ཆགས་པས་བཅིངས། །ཆགས་མེད་བླང་དོར་མེད་པ་ནི། །
ཆགས་པ་ཉིད་ན་ཆགས་མེད་པས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གདེང་ལྡན་པས། །པདྨ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ནི། །རྒྱུད་སྤངས་ཕྱོགས་གཅིག་རང་བཞིན་མེད། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ཡི་རང་བཞིན་དང་། །ཆོས་
211-381a

ཉིད་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ། །རང་བཞིན་ཡོད་འདོར་མེད་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །སྤོང་ལེན་མཐར་གྱུར་རང་བཞིན་ཅན། །ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་དུས་ཉིད་དང་། །འཇའ་སྤྲིན་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྟ། །བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཐམས་
ཅད་པ། །དེ་ཉིད་སྣང་ཕྱིར་གཉིས་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། །ཞེན་པ་མེད་ཅིང་གྲགས་པ་རྣམས། །ཡེ་མེད་སྔ་ལ་གཅིག་མེད་གཅིག་ལ་གཅིག །མེད་དང་ཞིག་མེད་འདོད་ལྟ་བ། གཞི་ལ་གཉིས་པ་མེད་འདོད་པ། །མི་སྲིད་གཞི་ཡི་དཔེས་མཚོན་པར། །
འདོད་པ་སྣང་རིས་མི་མཐུན་པར། །ལྟ་བ་སྔོན་བཞིན་རྒྱུ་རིམ་བཞིན། །དེ་ཉིད་འབྲས་ལྟའི་རིམ་པ་གཉིས། །དྲུག་པོ་འདས་པའི་མཐར་ཞེན་ཅིང་། །ཕྱོགས་གཅིག་གཞི་ལ་གང་ལྟ་བ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་གཞི་མི་རུང་། །དེ་དེས་མར་མེ་གསལ་དུས་ན། །མུན་པ་
མ་སང་སྒྲོལ་མེད་དེ། །གསལ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལྟ། །དངོས་ཞེན་མ་རིག་ཡེ་ཤེས་པ། །སྤངས་དང་མི་གནས་འགལ་བ་མེད། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཡོན་ཏན་ལྟར། །དངོས་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ཆོས་ཀུན་གཞི་ཞེས་དེ་ཕྱིར་བྱའོ།

邪倒世俗有二种，迷乱依他世俗等，以四十种智见谛，功德波涌天之眷。如理智慧见为果，殊胜世俗胜义二，如所说般当了知。共同胜义差别亦，以说分位当了知。如海澄清现星宿，二谛显空无差别，离于方分无究竟，即是自性续本身。
于执著境无贪者：
满足与及精要障，无贪迷乱与邪倒，遮断一分之贪著，对治舍弃无贪及，四种无贪为贪缚。无贪无有取舍者，于贪性中无贪故，具足方便智慧信，如同莲花亦如是。
遍计自性诸法者，离续一分无自性，一分边际之自性，法性相等诸法等，为证有性舍无故，取舍成边具自性。如同晴空时分与，如虹云聚之自性。一切所计之自性，以彼显故无二也。
如是无有诸事物，无执著及诸显现，本无先前一中一，无有及无坏见者。于基无二所许者，以不可能基喻显，所欲显相不相顺，如前见解次第般。彼性果见次第二，执著六者过去边，一分于基所见者，种种显现基不成。由彼灯明显时中，暗未消除无度脱，明性无二如是见。实执无明智慧者，断除不住无违背，如同如意宝功德，二实任运现一切，诸法皆基故称此。

།རྫུན་ལ་སོགས་
པའི་རིག་པ་ནི། །རྒྱུ་ཡི་གཞི་འདོད་བདེན་ལྟ་བ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་གྱི་ངེས་འཇོག །འབྱུང་བའི་གཞི་རྩར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་ལ། །རིག་དང་མ་རིག་བླང་དོར་མེད། །གཉིས་མེད་སྟོན་པའི་ལུང་མན་ངག །རིག་པས་འཚམ་པ་གོ་འབྱེད་
པ། །དཔའ་བོའི་ལག་ཆ་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་གྲངས་ཀུན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཐབས། །རིག་པ་མེད་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཡིན་མིན་ཆོས་ལ་རྩོད་མི་བྱེད། །ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་པ། །དངོས་ལྟའི་བདག་མེད་ཉན་ཐོས་པས། །ཕྱོགས་ཙམ་སྟོང་
པའི་ཆོས་བདག་མེད། །རྒྱུན་སྣང་དོན་འགོག་བདག་མེད་དང་། །གསལ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་བདག་མེད་དང་། །རིག་སྣང་བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་སྣང་། །གསུམ་གཉིས་སྤོང་ལེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཕྱོགས་བཅུ་རང་
211-381b

བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །རང་བྱུང་འདི་འདྲའི་དངོས་མེད་པས། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ཡོད་མ་ཡིན། །ལ་ལར་ཉི་མའང་མུན་རྐྱེན་ལྟར། །བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་བདག་ཀུན་ལྡན། །གཉིས་མེད་བདག་མེད་བདག་ཉིད་ཆེ། །མེད་མཐར་ཐུག་པ་འདི་ལ་མེད། །གཞན་མེད་སྤྱོད་
ཡུལ་མེད་པ་ཡང་། །ཕྲ་བས་གཞན་པའི་ཡོར་པོ་མེད། །ཟབ་པས་རྟགས་པའི་དཔྱོད་བྱེད་མེད། །གཞན་པ་སྟོང་པས་མེད་པ་དང་། །འཁྲུལ་པས་མེད་པའི་རྫུན་པས་མེད། །རིག་ཕྱིར་མེད་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར། །གཞན་མེད་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བྲལ་
འདོད་ཕྱིར་ལྕགས་ཀྱི་དཀྲིས། །སྔོན་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ལ། །ངོ་བོ་གཅིག་ཕྱིར་ཆ་ཤས་མེད། །གཅིག་མཐའ་མེད་པས་ཀུན་ཏུ་ཤར། །གཉིས་སུ་མེད་པས་ཕུང་གསུམ་མེད། །དེ་ལ་སྨྲས་བསམ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཟུང་འཛིན་ལྕགས་ཀྱིས་བསྡོམས་
པ་མེད། །ལྷ་རིག་གཉིས་ཀྱི་སྔོན་བརྗོད་པ། །འདོད་པ་ཐ་དད་ཡུལ་མཐོང་བའོ། །ཤེས་རབ་སྤྱན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཉིད་དུ་ཟད། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གཅིག་སྨྲ་བའང་། །བཤེས་གཉེན་རྐྱེན་ཕྲད་སྔགས་མཐོང་གི། །དེ་མེད་རང་གི་མངོན་ཤེས་
ཀྱིས། །མཐོང་ན་བཅུ་པའང་ཐོབ་པར་རིགས། །ལྟ་བའི་སྒྲིབ་པས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། །ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཆེའོ།





我将为您翻译这段藏文文本：
虚妄等智慧，以因为基础而执著真实见解。仅是一分而确立，对生起的根本毫无怀疑。一切本来无二，智与无明无取舍。无二教法的教言窍诀，以智慧相应而开解。如同勇士的兵器，一切分类皆是证悟方便。虽无智慧却是殊胜方便，于是非法中不作争论。
法与补特伽罗无我，实见无我声闻乘，仅是一分空性法无我。相续显现义遮无我，及明显一分无我，以及智慧显现无我智慧显。因为三二取舍，故是我执的主要。
十方自生智慧中，因无如此自生实有，法与补特伽罗皆不存在。有时如日亦成暗因，无我智慧具足一切我。无二无我大我性，于此究竟空无所无。无他所行境界，以微细故无他相，以甚深故无粗相观察。以他空故无，以迷乱故无虚妄故无。因智慧故无与因智慧故，无他性亦复如是。
离彼欲故铁缠绕，如昔一切智慧中，因一体性故无支分。因无一边故普遍显现。因无二故无第三蕴。于彼无言思故，无能取所取之铁束缚。
天智二者前所说，欲乐差别境界见。即是慧眼之体性，唯是说明其差别。见道中说一性者，善知识缘会见咒，若无彼以自通慧，若见则应得第十地。以见障分别故，业果差别甚大。

།སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །བཅུ་དྲུག་གཉིས་སུ་འདོད་པ་དང་། །བཞི་དང་གཉིས་སུ་གནས་འགྱུར་འདོད། །རིག་པ་བཞི་དང་
ལྔར་འདོད་པ། །རང་རང་རྟོགས་པའི་དོན་མཐོང་ཕྱིར། །མུན་པའི་རབ་མཆོག་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། །བརྒྱད་དྲུག་ཚོགས་བཞི་སྣང་བཅས་པ། །དཔྱོད་ཡུལ་དངོས་པོ་སྣང་ངོ་ཅོག །རིག་པས་དབང་བསྒྱུར་བཞིན་སྣང་དང་། །སོ་སོའི་ཇི་ལྟར་བརྟགས་སྣང་
དང་། །ངོ་བོས་ངེས་པ་རེད་མེད་ཕྱིར། །སེམས་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྣང་བ་ཡང་། །འཁྲུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འཁྲུལ་དང་། །སོ་སོ་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཆོས་ཕྱིར། །མིང་གསུམ་ལྡན་པའི་ཤེས་གཅིག་སྟེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ཀུན་དངོས་པས། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་
211-382a

གྱི་བདག་ཉིད་པ། །ཆ་ཡི་ལྔ་དང་བརྒྱད་བརྗོད་པ། །རྩ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ནས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་པས། །མེ་ལོང་བལྟ་བའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །སྣང་སྟོང་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ཀུན། །ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་རང་སྣང་བའོ། །རྟག་
ཆད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གྲངས། །དངོས་དང་ཐེར་ཟུག་སྐད་ཅིག་རྒྱུན། །མི་ཉམས་ངོ་བོ་ཉིད་རྟག་པ། །ཐ་མ་ཐེག་མཆོག་བཞེད་ཀུན་དང་། །ཞིག་མེད་ཡེ་ནས་ཆད་པ་དང་། །རྐྱེན་གྱི་རིང་ཆད་ལ་སོགས་པ། །མེད་བཞིན་སྔོན་བཞིན་གསུངས་པ་ཡང་། །ཆེད་དུ་བྱས་
པའི་རྟག་སྣང་ཟད། །སུམ་ཅུ་བརྒྱད་སོགས་མཐའ་རྣམས་ལ། །སྤོང་ལེན་བྲལ་འདོད་ཞེན་ཆགས་ཅན། །བདག་མེད་སྨྲ་བའི་བླང་དོར་མཁན། །བླང་དོར་མཐའ་ལ་མཁན་པོ་གནས། །མཆོག་འདིར་མཐའ་ཡི་གྲངས་དེའང་། །འདུ་ཤེས་བཟློག་ཕྱིར་བརྗོད་པ་
ལས། །དེ་དག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མེད། །སེམས་ཕྱིར་མི་སྤོང་རྐུན་བུ་ཡང་། །སོ་སོ་ཕྱོགས་ཀྱི་མ་རེག་པས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ངོ་བོ་ལ། །ཐམས་ཅད་དག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་། །དངོས་པོ་བསལ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། །སྣང་སྤྱོད་ཉིད་ན་རྣམ་པར་དག །དེ་ཕྱིར་
ལྷག་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད། །རང་བཞིན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་དོན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དེ་ཁོ་ན། །དེ་ནི་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་འགྱུར། །ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བཅོས་མེད་ངེས་པའི་དེ་ཁོ་ན། །ལྷག་པའི་ཡེ་
ཤེས་སྒྱུ་མ་དེ། །བྱས་འགྲོ་མེད་པར་ཅི་ཡང་འཁྲུལ། །ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་མཚོ་རླབས་བཞིན། །སྣང་བའི་དུས་ན་སྣང་མེད་དེ། །དབྱེར་མེད་པ་ལ་རིམ་མི་ཕྱེད། །དེ་ཕྱིར་གཅིག་ཅེས་མཚོན་ཐབས་བརྗོད། །དེ་ཁོ་འདྲ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ།

于幻化网智慧中，有主张为十六二，有主张转为四与二，有主张为四智与五智。因各自见到证悟义，称为最胜黑暗。
八六四聚及显现，所观境界诸显现事物。如为智慧所统摄显现，及如各自所观察显现，因无以体性决定故，唯是心性显现亦，迷时自性不迷及，因八种各别智法故，具三名之一智，以一与多一切事故，是一切智慧之本性。所说五分与八分，根本即是自生智慧。
因本为智慧体性故，如同照见镜中般，一切显空诸法相，色形等自显现。
常断颠倒之数目，实有与恒常刹那相续，不坏体性常性，最后胜乘诸许及，无坏本来断绝，缘起断绝等等，如昔无有所说亦，唯是为意常显尽。
于三十八等诸边，离取舍欲有执著，说无我者之取舍者，取舍边际上师住。此胜义中彼边数，为遣除想而说故，无有执著彼等性。因心不舍盗贼亦，各别方分未触故，于幻化网体性中，一切清净此说者，非是遣除事物净，于显行中即清净，是故称为殊胜。
自性幻化网之义，诸佛众生一切皆，一体性之真如性，彼成一性之究竟。任何显现之智慧，无作决定真如性，殊胜智慧幻化彼，无所作行任何迷。如空幻变海浪般，显现时中无显现，于无二中不分次，故说一为表示法，彼即如是最胜也。

།ཐ་དད་སྤོང་བའི་གཅིག་
འདོད་པ། །གཅིག་གི་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་ནོར། །དག་པའི་འོག་ཏུ་གཅིག་པ་ལས། །མ་དག་གློ་བུར་སྣང་འདོད་པ། །ས་བོན་མེད་པའི་འབྲས་འདོད་པ། །སབ་རྟ་མཐོ་མི་ཐག་སྦྲུལ་ལྟར། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་མེད་པས། །སྣང་ཞེས་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་
211-382b

པ་ཡང་། །འཁྲུལ་ཏེ་དེ་ན་རི་བོང་རྭའང་། །འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གཞི་ལ་འདྲ་འཁྲུལ་ཆོས་ཡོད་ཕྱིར། །འདི་འདྲ་འཁྲུལ་བའི་ཆོས་མེད་ལྟར། །ལྷུན་འགྲུབ་དབྱེར་མེད་ངང་ལ་སྣང་། །འཁོར་འདས་སྣང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །ཡོད་པ་སུན་འབྱིན་
ཆོས་འདི་ལ། །མེད་པར་སྨྲ་བ་བྱིས་པའི་བློ། །མེད་པར་སུན་འབྱིན་ཆོས་དག་ལ། །ཡོད་ལྟ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བའང་ལོག །དབུས་འཛིན་སུན་འབྱིན་ཆོས་དག་ལ། །གཅིག་ཏུ་ལྟ་བུར་བྱེད་པའང་འཁྲུལ། །མཐའ་བྲལ་འཛིན་པ་སུན་འབྱིན་པ། །དྲི་མས་
བགོས་འདྲ་ནོར་བའི་མིག །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡིས་མ་བྱས་གང་ཡང་མེད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་རིགས་ཀུན་དངོས་དང་། །ཁ་དོག་དབྱིབས་རིགས་གང་ཡང་མིན། །ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་སུས་མི་རིག །རིག་མེད་དང་ལ་
ཐམས་ཅད་སྣང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། །སྐད་ཅིག་ཀུན་དངོས་རྒྱུད་མེད་ཕྱིར། །གང་ནས་མ་འོང་གར་མི་འགྲོ། །རྟོག་མེད་རང་རིག་ཁོ་ནའོ།

欲舍异别求一者，执著一边故谬误。清净之后唯一中，欲许不净忽现者，欲求无种之果者，如同细马方升蛇，如阳焰水月无有，谓以智慧成立现。
亦属迷乱彼中且，兔角生起无疑虑。因基具有似迷法，如是迷乱法无时，于任运成无别中现。轮回涅槃虽显现，然无成立。
于破除有法之中，说为无者童稚心。于破除无诸法中，说为有见亦颠倒。于破执中诸法中，执为一者亦迷乱。破除离边之执著，如被垢染错乱眼，是为一切之源处。彼所未作无一物。
色相形类一切事，非为色相形类任，极难观察谁不知，于无知中一切现。所谓菩提心者即，刹那一切无相续，无所从来无所去，唯是无念自觉知。

།ཤེས་བྱར་གྱུར་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག །རིག་པ་ཡེ་ནས་རང་གསལ་ཕྱིར། །རང་རིག་ཤེས་བྱ་
དམིགས་སྐྱེ་མེད། །དངོས་ཡུལ་ཙམ་ཡང་འདོད་མ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ནི། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་མི་གནས་པ། །ཁ་དོག་གནས་དབྱིབས་རིས་ཡོད་མིན། །ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ནི། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་མ་ཡིན། །མཉམ་
པའི་དོན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། །མཉམ་ཉིད་རང་བཞིན་གང་ཡང་མིན། །གཉིས་ཕྱིར་མིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས། །ཕྱོགས་གཅིག་མིན་པ་སྨྲ་བརྗོད་འདས། །ཞེན་པ་བཟློག་ཕྱིར་རྐྱེན་བཤད་མ་རྟོགས་པ། །ཆོས་ཀྱི་ངང་ལ་ཚིག་མེད་བརྗོད་མེད་པའང་། །
སྤངས་བསལ་མེད་ཕྱོགས་ལོག་གསུམ་བལྟ་བ་སྟེ། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་མཆོག་ལས་གོལ་བ་ནི། །འོག་མས་སྤངས་པའི་ལོག་རྟོག་གྲངས། །མཐའ་ཡས་མི་སྤོང་རང་རིག་ཕྱིར། །ལེན་པའི་ཆོས་རྣམས་བླང་དུ་མེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་
211-383a

དོན་མཆོག་ནི། །ཞེན་བྲལ་མཐའ་འདས་འཆིང་གྲོལ་སོགས། །བླང་བྱ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་བདག་ཡིན་བླ་མེད་པ། །ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་མཆོག་ཡིན། །སུས་ཀྱང་མ་བཅིངས་བཅིངས་མེད་དེ། །བཅིངས་
པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཡོན་ཏན་ལྟར། །བདེན་གསུམ་དོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྣང་། །དོན་དུ་བདེན་དང་མི་བདེན་ཞེས། །གཉིས་པའི་རྟོག་པ་ངང་གིས་མེད། །
དེ་མཐོང་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་སྤྱན། །དམིགས་པའི་ཡུལ་གྱིས་བལྟ་འདོད་པ། །གཟུང་འཛིན་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། །ནམ་ཡང་ལྷག་པའི་དོན་མི་མཐོང་། །རྟོག་པའི་ཡིད་དང་རྡོ་རྗེའི་ཡིད། །སྔ་མ་མི་སྤོང་མི་ལེན་ཏེ། །དེ་སོགས་བརྒྱད་པོའི་རིགས་
མེད་ཕྱིར། །བརྒྱད་བཞིའི་ཚོགས་རྣམས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །རང་རིག་ཚོགས་གཅིག་དབང་དྲུག་མཆོག །སོ་སོའི་རྒྱུད་དུ་དབྱེར་མེད་དེ། །བརྟགས་པས་ཐ་སྙད་སྣང་དུས་ན། །ངོ་བོ་གཅིག་པ་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །ཡུལ་མེད་རང་གསལ་ཤེས་རབ་སྤྱན། །ཤེས་
པ་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་སུ་མེད། །ཤེས་དང་ཤེས་པར་བྱ་མེད་པའི། །ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མེ་སྦར་བར་ནི། །རྒྱུ་མེད་རྒྱུན་ཏུ་རང་ཤར་བས། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཁམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་ཅན། །གོ་ཚིམ་མྱོང་རག་རིག་
སོགས་ཆོས། །མིད་གྲངས་དྲུག་བཞི་གཉིས་སུ་གྲངས། །དེ་ལྟར་ངེས་པའི་ལྟ་བ་ལ། །ཞེན་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་ས་མེད། །འཇུག་པའི་དུས་ན་གཅིག་པོ་ཉིད། །ངེས་པར་རང་གསལ་མི་གཡོ་ལ། །རྟོག་གེ་པ་དག་དེ་ལྟ་ན། །བོགས་དང་ཡོན་ཏན་དགག་
འགྱུར་ཞེས། །སོམ་ཉིས་ཟ་གཞིའི་ཡུལ་མིན་པས། །གཉིས་སུ་བསླབས་པ་གཅེས་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །བློ་རྩོལ་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་འགྱུར་ཅིང་། །བརྗོད་བཞིན་ཤེས་པ་དེས་སྐྱེ་ཕྱིར། །

一切所知诸法相，因本智慧自明故，自觉所知无缘生，乃至实境亦非许。菩提心之明点者，遍及一切不住著，无有色处形相纹，殊胜功德之心要，非是寻思行境界。
平等义理如何耶，平等自性亦非有，因二故说非有已，非一边者言说超。为遣执著说缘起未解者，于法性中无言无诠亦，无断除边三种邪见也，离于自性体性胜相者。
下者所断邪分别数，无边不断自觉故，所取诸法不可取，无取舍之胜义者，离执超边缚解等，是为一切所取最，即是无上之自性，修持之中最胜法。
无人能缚无所缚，亦无可成缚著事，无缚无有解脱之，本来任运圆满佛法。如同如意宝功德，三谛义理亦如是，实则谛与不谛言，二分分别自然无。
见此即是胜慧眼，欲以所缘境观察，因入能所取道故，永不得见殊胜义。分别意与金刚意，前者不断亦不取，彼等八种无类故，八四聚集唯一也，自觉一聚六根胜，各别相续无差别，观察名言显现时，体性一者即金刚。
无境自明般若眼，能知所行无二相，无有能知所知之，本智明灯点燃时，无因恒时自显故，见到十方诸刹土。一切遍知具慧者，领悟满足经验觉等法，数目六四二为数，如是决定见解中，执著之道无处行。
趣入之时唯一性，决定自明不动摇，寻思者众如是言，将成遮破利功德，非是疑惑所缘故，二分学处当珍重。如来行境之所在，以胜智力当证悟，如说智慧彼生故。

བརྗོད་བཞིན་ཤེས་པ་དེས་སྐྱེ་ཕྱིར། །ཟབ་བརྗོད་ཟབ་མོར་ངེས་པར་སྐྱེ། །
211-383b

ཟབ་མོའི་ཚེ་ན་བློ་ཅན་གྱིས། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་རྟོགས་ཕྱིར། །འདོད་པ་མེད་པར་ཞོར་བོགས་སོགས། །འབྱུང་བ་ཉིད་ན་གཡོས་པ་མེད། །རྣལ་འབྱོར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལམ། །རིམ་པར་མངོན་བྱས་སྟོབས་འགྱུར་ན། །དཔག་བསམ་ཤིང་དང་རིན་ཆེན་
ལྟར། །ངོ་མཚར་རྨད་འབྱུང་འབྲས་བུ་ལྔ། །གཞན་ནས་ཡོད་འོང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐབས་ལ་བརྟེན་ན་ཤེས་རབ་ཉིད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དང་དུ་འབྱུང་། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཤེས་བྱ། །རིགས་འཛིན་གསུམ་པའི་གང་དེ་ཉིད། །སྲིད་པ་ཐ་མ་མཛད་རྫོགས་པས། །དེ་ཡི་
དབང་བསྐུར་མངོན་སངས་རྒྱས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །སྐལ་བ་སྣོད་ཤེས་དད་བརྩོན་ཤེས། །མཆོག་རྣམས་ཀུན་གྱིས་རྟོག་བྱ་བགྱིས། །དེ་བཟློག་ཡུལ་མིན་སྒྲོ་སྐུར་ལ། །མིང་ཙམ་དོན་ཕྱིར་བསྟན་མི་བྱ། །བསྐལ་མུན་ནང་གི་རིན་ཆེན་ནོར། །སྒྲོན་མེས་རྙེད་
འགྱུར་དབུལ་སེལ་ལྟར། །སྐལ་བ་ཐུགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་ནོར། །སྟོན་ཚིག་སྒྲོན་མ་འདི་རྙེད་ཤོག །ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ། དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

我将为您完整翻译这段藏文：
如是所说智慧故生起，深说必定生深义。
在甚深时智者们，因现证悟自相故，无有欲求而利益，生起之时无动摇。瑜伽方便智慧道，次第现修成力时，如同如意树宝珠，稀有殊胜五果报。
非从他处而得来，依止方便即智慧，如是随顺而生起。应知即是正等觉，持明三者即彼性，最后有中事业圆，彼之灌顶现成佛，金刚持位无疑虑。
根器福缘信精进智，一切殊胜当观察，彼之违品非境增损，仅名为义不应说。如同劫浊暗中宝，以灯寻得除贫困，愿以开示灯光明，得此福缘心宝藏。
《心灯论》由吉祥音所造圆满。

། །།

目錄
ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས།

我将为您翻译这段藏文：
目录
《心灯论》在此
（这是一个简单的目录标题页，我已经直译出全部内容。）
